REKLAMA

Jan Józef Ignacy Łukasiewicz – i nastała jasność!

31 lipca – dziś obchodzimy symboliczną rocznicę narodzin przemysłu naftowego. Po raz pierwszy zastosowano w praktyce oświetlenie naftowe podczas nocnej operacji w szpitalu na lwowskim Łyczakowie. I to dzięki naszemu rodakowi – Ignacemu Łukasiewiczowi!

Jan Józef Ignacy Łukasiewicz na świat przyszedł 8 marca 1822 r. w niewielkiej wsi galicyjskiej Zaduszniki w obwodzie tarnowskim i na ziemi rzeszowskiej. Był synem Józefa Łukasiewicza i Apolonii ze Świetlików.

Jego Ojciec brał udział w insurekcji kościuszkowskiej, pierwszym nauczycielem był  pułkownik wojsk polskich w stanie spoczynku rezydujący w majątku Łukasiewiczów. Dzięki temu Ignacy uzyskał gruntowne wychowanie patriotyczne co dobitnie zauważyć można po czynach dokonanych w dorosłym życiu. Z rodzinnych stron musiał przenieść się wraz z nadejściem choroby Ojca w 1830 roku, który odsprzedał dzierżawioną wieś. Zakupił jednocześnie kamienicę czynszową w Rzeszowie i tam właśnie zamieszkali. Młody Łukasiewicz rozpoczął naukę w byłym gimnazjum pijarów, uczył się bardzo dobrze, w ówczesnej skali ocen regularnie otrzymywał oceny najwyższe. Angażował się także w wszelkiego rodzaju działalność patriotyczną. Po śmierci Ojca musiał porzucić szkołę z racji ciężkiej sytuacji materialnej rodziny. Na studia poszedł jego starszy brat, a jemu wyznaczono cel zdobycia zawodu. Posiadał wystarczającą ilość wiedzy, znajomości niemieckiego i łaciny by od 27 czerwca 1836 roku rozpocząć praktykę aptekarską w Łańcucie u Antoniego Swobody. Tam po raz pierwszy nawiązał kontakt z tajną organizacją niepodległościową – Sprzysiężeniem Demokratów Polskich. Członkowie prowadzili działalność pedagogiczną i nastawieni byli na oświatę. W 1840 roku aresztowano Antoniego Tarłowskiego, znajomego Ignacego z organizacji. Łukasiewicz także został przesłuchany w tej sprawie, a w jego akta wpisano, iż jest podejrzany politycznie. Po 4 latach pracy przystąpił do egzaminu tyrocynalnego w którego zakres wchodziła znajomość farmacji i umiejętności z nią związanych, a także ustawodawstwo . Zdał i dzięki temu awansował na pomocnika aptekarskiego. U swego nauczyciela zawodu pozostał jeszcze 14 miesięcy, następnie przeniósł się do Rzeszowa gdzie podjął pracę w obwodowej aptece mgr. Edwarda Hübla. W czasie zgłębiania tajników swego fachu, rozpoczął współpracę z Edwardem Dembowskim. Ten mianował go agentem Centralizacji Towarzystwa Demokratycznego Polskiego na Rzeszów i Łańcut oraz nakazał przygotowanie powstania w podlegającym mu rejonie. Apteka w której pracował okazała się świetnym punktem łącznościowym z powstańcami. Łukasiewicz przechowywał w niej prasę i książki zakazane przez zaborcę po czym rozprowadzał wśród chętnych, głównie młodych ludzi.

Ignacy Łukasiewicz