Francuzi mszczą się na Polakach za nieudany finał? Trzech Biało-Czerwonych w najgorszej „11” mundialu

Francja przeżywa porażkę swoich piłkarzy w finale mundialu. Niestety tamtejsi dziennikarze uderzają w Szymona Marciniaka, oskarżając go o nieudolne prowadzenie meczu. Okazuje się, że ta sama gazeta zaatakowała także naszych piłkarzy. L’Equipe ogłosił najgorszą jedenastkę turnieju, umieszczając w niej aż trzech Biało-Czerwonych.

Mecz Argentyna – Francja zakończył się zwycięstwem ekipy Leo Messiego w rzutach karnych. Całe spotkanie miało niezwykle emocjonujący przebieg. Jednak, zdaniem wielu ekspertów, prowadzący spotkanie – Szymon Marciniak – poradził sobie wyśmienicie z presją.

Jednak nie wszyscy komplementują Polaka. Francuscy piłkarze oraz tamtejsze media już przepuściły atak na Marciniaka, obwiniając go o przyczynienie się do porażki swojej drużyny. – Nie wiem kto pozwolił mu sędziować ten mecz. On nie zna się kompletnie na piłce i okradł nas z dwóch bramek – mówił Olivier Giround, napastnik reprezentacji Francji.

Nastrój po porażce odzwierciedlają także publikacje dziennikarzy L’Equipe. Francuska gazeta przyznała naszemu sędziemu drastycznie niską notę – 2 – za prowadzenie spotkania finałowego. Sugerują oni, że Marciniak mógł wypaczyć wynik rywalizacji.

L’Equipe uderza w Polaków. Aż trzech naszych piłkarzy wśród najgorszych

Jednak to nie wszystko, bowiem L’Equipe wskazując najgorszą „11” turnieju w Katarze, wybrali do niej aż trzech reprezentantów Polski. Do grona tego zaliczono Krystiana Bielika, który był oceniany negatywnie także przez ekspertów z innych krajów.

Natomiast dwa kolejne wybory są, co najmniej, nieporozumieniem. Wśród najgorszych znalazł się Matty Cash. Nasz obrońca nie grał najlepiej, ale pracował solidnie na boisku, a nawet potrafił zatrzymywać Kyliana Mbappe w 1/8 finału.

Równie dziwna jest obecność Piotra Zielińskiego we wspomnianym zestawieniu. Zieliński pokazał się przecież z dobrej strony w meczu z Arabią Saudyjską i Francją. W pozostałych spotkaniach – pojedynkach z Meksykiem i Argentyną – był niewidoczny, ale wynikało to z ultra-defensywnej taktyki drużyny Czesława Michniewicza.